قسم خوردم بر تو من ای عشق/ کـه جـان بــازم در ره ات ای عشـــق
(نیـــارزد جــــان در رهـــی والا/ که ناچیز است هدیه ای ای عشق)
بــه خـــون پــــاک شهیــدان ات/ بــــه قلـــب پـــرخـــون ایــــن ملــــت
(نگیـرد ایــن شعلـه خـامــوشـی/ فــروزد از هــر کــران ای عشــق)
گمـان بـردنـد شعلـه مــی میــرد/ بســــاط ظلــــم ریشــــه مـــی گیــــرد
(نخشکد آن شاخـه ی سـرسبــز/ کــه آب از خــون شهیـدان خـورد)
زهر برگی که اش به خاک افتــد/ هــــزاران ســـــرو چمــــــن رویــــــد
(پــدیـــد آیــــد جنگلـــی انبــــوه/ ز نیــروی قهــر خلــق ای عشــق)
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آذر ۱۴۰۱ ساعت 15:33 توسط سپیده علی محمد زاده
|